Sedmomesečni Panč, mali majmun koji je ostao bez majke, postao je viralna senzacija na društvenim mrežama nakon što je objavljen snimak na kojem se čvrsto drži za plišanu igračku, verujući da mu je to mama. Ovaj dirljivi prizor je izazvao brojne reakcije i ponovo otvorio diskusiju o značaju majčinskog dodira, inspirisanu poznatim istraživanjem američkog psihologa Harija Harloua.
Na snimku, Panč se neprestano grli sa plišanim medvedom, tražeći utehu i sigurnost zbog gubitka roditelja. Ova scena podseća na Harlouove eksperimente iz pedesetih godina prošlog veka kada je proučavao vezu između majki i mladunaca kod rezus makakija. Njegova istraživanja su pokazala da je emocionalna povezanost i potreba za dodirom ključna za razvoj, često čak i važnija od same hrane.
Harlou je u svom najpoznatijem eksperimentu, koji je doveo do revolucije u psihološkim teorijama, odvojio novorođene majmune od njihovih bioloških majki. Ponudio im je dve veštačke „surogat“ majke – jednu napravljenu od žice, koja je imala flašicu sa mlekom, i drugu prekrivenu mekim materijalom. Iako su dobijali hranu od „žičane majke“, mladunci su provodili više vremena grleći meku majku, što je pokazalo da je potreba za utehom dodirom presudna.
Istraživanja su takođe otkrila da su majmuni koji su odrasli bez majke ili socijalnog kontakta razvili ozbiljne probleme u ponašanju, uključujući strah i izolaciju. Mlađi koji su imali plišane figure za vezivanje osećali su se sigurnije i istraživali su okolinu, dok su oni bez takvih figura bili paralisani strahom.
Slučaj malog Panča, koji se grli sa plišanom igračkom, potvrđuje Harlouove zaključke o važnosti emocionalnog „utočišta“. Zaposleni u zoološkom vrtu su, svesni njegovih poteškoća u socijalizaciji sa drugim majmunima, odlučili da mu pruže plišanog orangutana kako bi mu pomogli da se suoči sa anksioznošću i osećajem usamljenosti nakon što ga je majka odbacila.
Više od 70 godina nakon Harlouovih prvih eksperimenata, nauka i dalje potvrđuje da je veza između roditelja i deteta ključna za zdrav razvoj, ne samo kod ljudi, već i kod primata. Pančova priča je samo još jedan podsetnik na duboku potrebu za ljubavlju i sigurnošću koja se očigledno proteže kroz sve vrste, ističući vrednost emocionalnog povezivanja kao osnovu za zdrav život.
