Pre oko 66 miliona godina, asteroid veličine nekoliko kilometara udario je u Zemlju, izazvavši masovno izumiranje koje je odnelo oko 75% svih vrsta, uključujući dinosauruse. Ovaj događaj izazvao je katastrofu na globalnom nivou, sa pregrejanim kamenjem koje je izbačeno u atmosferu, stvarajući oblak koji je zagrejao gornje slojeve atmosfere do 226 stepeni Celzijusa. Cunamiji su razarali obale, dok su požari besneli širom planete. Čestice iz udarca, uključujući sumpor, zaklonile su Sunce, što je dovelo do kiselih kiša i potpunog kolapsa ekosistema.
Iako su dinosaurusi bili dominantni, njihova veličina i potreba za hranom učinili su ih ranjivim. Kenet Lakovara, stručnjak za paleontologiju, objašnjava da su veliki predatori i biljojedi, poput tiranosaurusa i triceratopsa, bili osuđeni na propast. Njihova građa ih je činila izloženijima razornim posljedicama udara, a nedostatak hrane u post-apokaliptičnom okruženju dodatno je otežavao preživljavanje.
Suprotno tome, manje životinje, kao što su gušteri i mali sisavci, imali su veće šanse za preživljavanje. One su mogle da se skriju u jazbinama, dok su vodene vrste, poput nekih kornjača i riba, bile zaštićenije od ekstremnih uslova. Male životinje su se mogle brže prilagoditi promenama, dok su se vrste sa raznovrsnijom ishranom, poput ptica predaka današnjih ptica, pokazale otpornijim.
U moru, situacija je bila slična. Vodeni ekosistemi su bili donekle zaštićeni, ali kada je plankton počeo da umire usled nedostatka sunčeve svetlosti, lanci ishrane su se urušili. Mnoge morske životinje su patile od gladi, ali su vrste koje su se hranile mrtvom organskom materijom, poput ajkula i mekušaca, imale bolje šanse za opstanak.
Preživljavanje nije bilo samo pitanje sreće. Rodžer Benson, kustos za paleobiologiju, ističe da su životinje sa raznolikijom ishranom imale veće šanse za preživljavanje. Na primer, mali sisavci poput Purgatorius coracis, koji su se hranili insektima i voćem, preživeli su zahvaljujući svojoj prilagodljivosti.
Iako su naučnici postavili brojne teorije o preživljavanju, mnoga pitanja ostaju bez odgovora. Na primer, neke školjke koje su preživele udar asteroida nisu zavisile od sunčeve svetlosti, dok su noćni gušteri, poznati po malom broju mladunaca, opstali zahvaljujući sporijem metabolizmu.
Studije su pokazale da su određene vrste, poput velikog kopnenog krokodila iz Argentine, preživele udar, što dodatno komplikuje razumevanje kako su se različite vrste prilagodile. Jedna od teorija sugeriše da su sisavci postali dominantni nakon izumiranja zbog otpornosti na gljivične infekcije, što im je omogućilo da prežive u uslovima koji su pogodili reptile.
Na kraju, evolucija koja je usledila predstavlja ključni deo istorije čovečanstva, jer su životinje koje su preživele otvorile put erama sisavaca koja traje do danas.
