Tim naučnika sa Univerziteta u Bristolu razvio je revolucionarnu metodu za analizu mirisa drevnih egipatskih mumija, omogućavajući identifikaciju hemijskih tragova korišćenih u procesu balzamovanja bez oštećivanja uzoraka. Ova inovativna tehnika, predstavljena u novom istraživanju, omogućava arheolozima i naučnicima da bolje razumeju kako su drevni Egipćani čuvali svoja tela i koje su materijale koristili tokom mumifikacije.
Do sada su istraživači često koristili invazivne metode koje su uključivale sečenje delova zavoja i njihovo rastvaranje za hemijsku analizu. Međutim, naučnici iz Bristola su se odlučili za alternativni pristup koji se fokusira na ispitivanje isparenja organskih jedinjenja (VOC) iz vazduha koji okružuje mumije. Ova metoda omogućava analizu bez fizičkog oštećenja uzoraka, što je od suštinskog značaja za očuvanje ovih dragocenih artefakata.
Prema tvrdnjama autora studije, miris nije bio samo estetski element u drevnoj egipatskoj kulturi, već je imao duboko simboličko značenje, povezano sa verovanjima o zagrobnom životu. U egipatskoj mitologiji, mirisi su se smatrali važnim za putovanje duše nakon smrti, a začini i aromatične smole korišćene su kako bi prikrili neprijatne mirise i zaštitili telo od štetočina i mikroorganizama. Ove informacije mogu dodatno obogatiti naše razumevanje rituala balzamovanja i načina na koji su drevni Egipćani pristupali smrti i zagrobnom životu.
Istraživači su koristili savremene tehnike analize, uključujući gasnu hromatografiju i masenu spektrometriju, kako bi identifikovali specifične hemijske komponente prisutne u isparenjima. Tokom eksperimenta, analizirani su uzorci iz različitih muzeja i arheoloških nalazišta, što je omogućilo otkrivanje raznovrsnih materijala koji su se koristili u procesima mumifikacije. Ove informacije su od značaja za istoriju i kulturu drevnog Egipta, jer pružaju uvid u svakodnevne prakse i verovanja tog vremena.
Ova nova metoda analize mogla bi otvoriti vrata za dalja istraživanja u oblasti egiptologije i arheologije, omogućavajući naučnicima da bolje razumeju ne samo tehniku mumifikacije, već i širi kontekst društvenih i religijskih uverenja drevnih Egipćana. Takođe, ova neinvazivna tehnika može se primeniti na druge istorijske artefakte, čime se čuva njihova integritet i omogućava dalja istraživanja bez rizika od oštećenja.
Zahvaljujući ovakvim inovacijama, naučna zajednica stiče nove alate za proučavanje prošlosti, što može doprineti boljem razumevanju ljudske istorije i raznolikosti kultura kroz vekove.
