Vest o smrti protojereja-stavrofora Slobodana Petrovića primljena je s tugom među vernicima u Toplici i šire u Eparhiji niškoj. Njegovo ime je decenijama bilo vezano za parohijski život u Prokuplju, gde je obavljao i odgovornu funkciju arhijerejskog namesnika od 2013. godine. Preminuo je 28. aprila 2026. godine, a rođen je 25. septembra 1960. godine u selu Jablanica kod Kruševca.
Od malena, Slobodan Petrović je pokazivao sklonost ka crkvenom životu, što ga je podstaklo da upiše Bogosloviju Svetih Kirila i Metodija u Prizrenu, koju je završio ranih osamdesetih. S obzirom na to da je po završetku školovanja zasnovao porodicu, venčao se sa Evicom Lukić 1984. godine, kada je i započeo svoju svešteničku službu. Prvo je rukopoložen u čin đakona, a zatim i u čin sveštenika, čime je započeo život posvećen Crkvi i narodu.
Njegova prva parohija bila je u Velikom Bonjincu, ali je 1985. godine prešao u Prokuplje, gde je ostao sve do penzije u jesen 2025. godine. U Prokuplju je izgradio dubok, ličan odnos sa vernicima, koji se protezao izvan formalnih okvira službe. Tokom godina, njegovo svešteničko delovanje prepoznato je kroz različita crkvena odlikovanja. Godine 2011. unapređen je u čin protonamesnika, a 2013. godine postao je protojerej. Iste godine, poverena mu je odgovornost arhijerejskog namesnika topličkog, koju je obavljao sve do kraja svoje aktivne službe.
Ova funkcija nije bila samo administrativna; zahtevala je stalnu brigu o sveštenstvu i neposredan kontakt s narodom. U tom periodu, prota Slobodan je ostavio značajan trag u organizaciji crkvenog života u Eparhiji niškoj. Njegova posvećenost i odgovornost u službi crkvi i vernicima bila je nagrađena posebnim priznanjem 2017. godine, kada mu je dodeljeno pravo nošenja naprsnog krsta, što predstavlja visoko odlikovanje u crkvenom poretku.
Zaupokojena liturgija biće služena 30. aprila 2026. godine, u hramu Svetog Velikomučenika Prokopija u Prokuplju, sa početkom u 8 časova, nakon čega će uslediti svešteničko opelo. Po završetku opela, prota Slobodan će biti sahranjen u rodnoj Jablanici, čime se zatvara krug jednog svešteničkog puta koji je njegov život povezao sa služenjem Crkvi.
Vest o njegovom upokojenju podseća nas na generaciju sveštenika koji su svoj rad gradili tiho, s jasnim osećajem dužnosti. Mnogi vernici u Toplici smatrali su ga svojim osloncem u važnim trenucima života, od krštenja do poslednjeg ispraćaja. Njegovo ime će ostati u sećanju parohija u kojima je služio, a predstojeći dani biće prilika da se verni narod oprosti od svog voljenog prote u molitvi.
Sjećanje na protojereja Slobodana Petrovića ukazuje na značaj svešteničkog poziva i ulogu koju sveštenici imaju u životima svojih vernika. Njegova dugogodišnja služba i posvećenost ostavili su dubok trag, kako u crkvenoj zajednici, tako i u srcima onih koji su ga poznavali. Njegova smrt predstavlja gubitak ne samo za verničku zajednicu, već i za sve koji su imali priliku da ga upoznaju i da dožive njegovu dobrotu i mudrost.
U ovom trenutku, kada se opraštamo od protojereja, možemo se prisetiti njegovih reči, dela i ljubavi prema Crkvi i narodu. Njegova služba će trajati kroz sećanja, molitve i dela vernika koji će ga nositi u srcima zauvek.
