Naučnici su otkrili dve vrste sisara u šumama Zapadne Papue za koje se verovalo da su izumrle pre otprilike 6.000 godina. Ovo otkriće je označeno kao izuzetno važno u svetu nauke. U istraživanju je pronađen mali oposum sa dugim prstima, kao i vrsta leteće veverice sa dugim repom, što je objavljeno u časopisu „Australian Museum“.
Istraživači su opisali ova otkrića kao „Lazarov takson“, termin koji se koristi za vrste za koje se verovalo da su izumrle, ali su ponovo pronađene. Australijski naučnik Tim Fleneri istakao je da je pronalazak jedne takve vrste već redak, dok je otkriće dve vrste zaista izvanredno.
Prva vrsta je patuljasti oposum težak oko 200 grama, poznat po tome što mu je četvrti prst na svakoj šapi dvostruko duži od ostalih. Ova karakteristika mu omogućava da izvlači larve insekata iz drveta, koje su mu glavni izvor hrane. Druga vrsta je veverica, torbar, koja živi u šupljinama visokog drveća i može da „klizi“ između krošnji, što joj omogućava da se kreće kroz šume.
Otkrivena su ova bića nakon što su istraživači analizirali stare fosile, retke fotografije i muzejske primerke, kao i posetili udaljene oblasti na ostrvu Nova Gvineja. Saradnja sa lokalnim starešinama iz klanova Tambrau i Majbrat bila je ključna za identifikaciju vrsta. Lokalno stanovništvo ovu vevericu smatra svetom i ne lovi je, pa čak ni ne izgovara njeno ime.
Naučnici su upozorili da je stanište ovih životinja sve ugroženije usled seče šuma u regionu. Zbog toga, oni i organizacije za zaštitu prirode rade na obezbeđivanju većih prava lokalnim zajednicama nad šumskim područjima, kako bi se sprečila nekontrolisana eksploatacija.
Ovo otkriće predstavlja značajan korak u razumevanju biodiverziteta i očuvanja vrsta koje su bile smatrane izumrlim. U vreme kada se mnogo vrsta suočava sa izumiranjem, pronalaženje ovih sisara može pružiti nadu za očuvanje i zaštitu prirodnih staništa.
Naučnici će nastaviti sa istraživanjima u ovom regionu, kako bi otkrili još nepoznatih vrsta i bolje razumeli ekosisteme koji su od vitalnog značaja za očuvanje biodiverziteta. Ova otkrića takođe podstiču važnost saradnje između naučnika i lokalnih zajednica, koja može biti ključna u očuvanju prirodnih resursa i zaštiti životinjskog sveta.
U svetlu ovih otkrića, istraživači pozivaju na veće napore u zaštiti prirode, kako bi se osiguralo da ovakve vrste ne postanu ponovo izumrle, već da imaju budućnost u svom prirodnom staništu.
