Bivši naučnik NASA-e, Ivo Busko, ponovo otvara debatu o postojanju „neljudske inteligencije“ na nebu. Njegova istraživanja o neobjašnjivim svetlosnim fenomenima zabeleženim na nebu, koja datiraju još od pedesetih godina prošlog veka, izazvala su veliku pažnju naučne zajednice. Busko, koji je radio u Naučnom institutu za svemirske teleskope, ponudio je novu dimenziju već postojećim studijama o ovim fenomenima.
Originalna studija dolazi od astronomkinje Beatris Viljaruel i njenog tima VASCO, koja je objavljena u časopisu „Scientific Reports“. Viljaruel je, analizirajući stare astrofotografije, primetila čudne prolazne svetlosne pojave koje se teško mogu objasniti poznatim prirodnim fenomenima. Ove pojave su imale karakteristike ogledala i činilo se da se rotiraju, što je dodatno pojačalo sumnju u njihovu prirodu.
Busko je, koristeći drugačiju metodologiju, analizirao parove fotografskih ploča snimljenih sa istog područja neba u razmaku od 30 minuta. Njegova analiza dovela je do identifikacije desetina sličnih bljeskova, što je potvrdilo otkrića tima VASCO. Rezultati njegove studije su objavljeni na platformi arXiv, gde navodi da njegovi nalazi nezavisno potvrđuju prisustvo ovih prolaznih pojava.
Jedan od najzanimljivijih aspekata njegovog istraživanja je to što su mnogi od ovih bljeskova zabeleženi pre lansiranja Sputnjika 1 1957. godine, što sugeriše da ih nije moguće povezati sa ljudskom aktivnošću u svemiru. U analizu je uključeno oko 98.000 fotografskih ploča iz posmatranja obavljenih u Hamburgu tokom pedesetih, gde su takođe zabeleženi slični fenomeni.
Ove svetlosne pojave se pojavljuju na način koji se teško može objasniti poznatim astronomskim ili atmosferskim fenomenima, što dodatno produbljuje misteriju. Busko smatra da bi ovi podaci mogli predstavljati indikaciju postojanja oblika života izvan Zemlje, iako priznaje da je potrebno dalje istraživanje. Sledeći koraci njegovog tima uključuju digitalizaciju više arhivske građe, kako bi se pronašli drugi slični zapisi.
Ukoliko se nalazi potvrde, naučnici ne isključuju mogućnost da ovi objekti predstavljaju jedne od prvih zabeleženih indicija nepoznate aktivnosti iznad Zemljine atmosfere. Pitanje ostaje otvoreno: da li su ovi fenomeni nepoznate prirodne pojave ili nešto što prevazilazi sve što do sada znamo? Odgovor na ovo pitanje možda se krije u decenijama starim arhivama koje tek počinju da „govore“.
Busko i njegov tim nastavljaju da istražuju ovu misterioznu temu, nadajući se da će im dalja analiza starih podataka omogućiti uvid u fenomene koji su do sada ostali neobjašnjeni. U vremenu kada se istraživanje svemira intenzivira, ovi nalazi podstiču novu raspravu o mogućim oblicima inteligentnog života van Zemlje.
