Kilibarda je bio istaknuta ličnost u crnogorskoj i srpskoj političkoj sceni, poznat po svojim stavovima o nacionalnom identitetu i državnoj organizaciji. Rođen je 7. januara 1934. godine u Banjanima kod Nikšića, Kilibarda je završio univerzitetske studije i doktorirao na Beogradskom univerzitetu. Njegovi akademski uspesi su doprineli njegovom ugledu kao intelektualca i političara.
U svom političkom delovanju, Kilibarda je bio glasnik ideja o srpskom ujedinjenju. Tokom 1990. godine, izneo je stavove o nacionalnom identitetu Srba u Crnoj Gori, naglašavajući da je u tom trenutku bilo teško otvoreno govoriti o pripadnosti jednoj naciji. On je istakao da u Crnoj Gori živi „čisti srpski narod“ i da bi, ukoliko dođe do raspada Jugoslavije, trebalo stvoriti novu, snažnu srpsku državu koja bi se sastojala od Crne Gore i Srbije kao ravnopravnih federalnih jedinica.
Njegova vizija o političkom okruženju u regionu bila je izazovna, posebno u svetlu rastućih nacionalizama i političkih tenzija. Kilibarda je verovao da je potrebno obnoviti i očuvati kulturni i nacionalni identitet Srba, a smatrao je da je povratak Njegoševoj kapeli na Lovćen simboličan korak u afirmaciji tog identiteta.
Ipak, kako su se politički tokovi menjali, Kilibarda je preformulisao svoje stavove. U periodu kasnije, posebno tokom 2000-ih, on je počeo da promoviše ideje o crnogorskoj nezavisnosti, što je bio značajan pomak od njegovih ranijih stavova o srpskom ujedinjenju. Ovaj preokret je bio rezultat promenljivog političkog pejzaža i njegovog ličnog razvoja kao političara.
Godine 2010. Kilibarda je govorio o svom putu kroz politiku, priznajući da je važno vratiti se „sa stranputice na pravi put“. Ova izjava ukazuje na njegovu sposobnost da reflektuje o vlastitim stavovima i prilagodi ih trenutnim okolnostima. Njegova sposobnost da se prilagodi političkim promenama može se shvatiti kao pokazatelj njegove želje za stabilnošću i razvojem Crne Gore.
Kilibarda je bio svestran u svojim interesovanjima, ne samo kao političar nego i kao intelektualac. Njegovo obrazovanje i akademski rad doprineli su njegovom razumevanju kompleksnosti društvene i političke dinamike u regionu. Njegova sposobnost da analizira i komentariše događaje iz perspektive naučnih saznanja bila je još jedan od razloga zašto je bio poštovan u mnogim krugovima.
Njegova smrt, koja se dogodila u okviru porodice na podgoričkom groblju Čepurci, označila je kraj jedne ere u crnogorskoj politici. Kilibarda je ostavio za sobom nasleđe koje je obeleženo njegovim idejama i stavovima o nacionalnom identitetu, političkoj samostalnosti i kulturnoj baštini. Njegova sposobnost da se suoči sa izazovima i preispita svoje stavove može poslužiti kao inspiracija za buduće generacije političara i intelektualaca.
Iako je Kilibarda imao različite političke faze u svom životu, njegova posvećenost razvoju i identitetu Crne Gore ostaje značajna. Njegovo delovanje i reči će se pamtiti kao deo složene političke istorije ovog regiona. Kilibarda nas podseća na važnost otvorenog dijaloga i preispitivanja vlastitih stavova u svetlu promenljivih okolnosti i potreba društva. Njegov život i rad su simbol otpornosti i preobražaja, što je posebno važno u vremenu kada je potrebno graditi mostove između različitih identiteta i političkih opcija.
