Žena čije su dostojanstvo, hrabrost i nepokolebljiv lični integritet obeležili jedan izuzetan životni put napustila nas je u miru. Porodica se oprostila od Ljiljane Pekić, supruge velikog srpskog književnika Borislava Bore Pekića. Ona je preminula mirno, u snu, okružena ljubavlju najbližih, baš onako kako je i zaslužila, posle života ispunjenog požrtvovanošću, vernošću sopstvenim principima i nesebičnom brigom za porodicu i nasleđe koje je predano čuvala.
Njena snaga, plemenitost i odanost ostaće trajno upamćeni među svima koji su je poznavali i poštovali. Sahrana će biti obavljena u najužem krugu porodice, a njena smrt ostavlja prazninu koja će se teško popuniti. Ljiljana je bila stub podrške svom suprugu tokom njegovog književnog rada, kao i u teškim vremenima koja su pratila njegov život.
Borislav Pekić, jedan od najznačajnijih pisaca 20. veka, bio je poznat po svom bogatom opusu koji uključuje romane, drame i filmske scenarije. Njegovo delo je ostavilo dubok trag u srpskoj književnosti, a njegova borba za demokratiju i ljudska prava ga je učinila simbolom otpora protiv totalitarizma. Ljiljana je bila uz njega kroz sve izazove, pružajući mu podršku i inspiraciju.
U martu 2016. godine, postavljen je spomenik Borislavu Pekiću na obnovljenom Cvetnom trgu u Beogradu, što je bio značajan trenutak za njegovu porodicu i sve obožavaoce njegovog dela. Ovaj spomenik je otkrio tadašnji premijer, a sada predsednik Srbije, Aleksandar Vučić. Njegovo postavljanje inicirala je porodica i doneli su ga odbornici Skupštine grada. Postavljanje spomenika je dovelo do povećanja čitanosti njegovih dela, što je bio jedan od ciljeva porodice.
Supruga Borislava Pekića je istakla da je oduševljena što se interesovanje za njegov rad povećalo, i da je spomenik postao mesto okupljanja za decu i prolaznike. Ljiljana je ostavila snažan utisak na ljude oko sebe, a njena životna priča i ljubav prema Borislavu će ostati inspiracija za buduće generacije.
Borislav Pekić je bio dopisni član SANU od 1985. godine, potpredsednik PEN-a i član Krunskog saveta. Njegova dela su prevođena na mnoge jezike, a on je postao poznat i van granica Srbije. Njegov roman „Zlatno runo“ i drame kao što su „Uloga“ i „Pali se svetlo“ svedoče o njegovom talentu i dubokom razumevanju ljudske prirode.
Ljiljana Pekić nije bila samo supruga velikog pisca, već je i sama imala značajnu ulogu u očuvanju njegovog dela i nasleđa. Njena posvećenost i ljubav prema porodici, kao i njena uloga kao čuvara sećanja na Borislava, čine je važnom figurom u njegovom životu.
Uvek će se pamtiti po svojoj hrabrosti, dostojanstvu i nepokolebljivom integritetu. Njena smrt je gubitak ne samo za porodicu, već i za sve koji su je poznavali. Ljiljana Pekić je ostavila dubok trag u srcima svih koji su imali priliku da je upoznaju, a njena sećanja će živeti kroz dela njenog supruga i kroz priče koje će se prenositi s generacije na generaciju.
Završila je svoj život ispunjen ljubavlju i poštovanjem, a njena snaga će ostati inspiracija mnogima. Sahrana u krugu porodice je simbol njene skromnosti i želje da se poslednji put oprosti od sveta koji je volela. Njena priča i život će zauvek biti deo srpske kulturne baštine, a sećanje na nju će se negovati kroz sećanja i dela Borislava Pekića.
