Bavaniste je malo mesto u južnom Banatu, smešteno u okviru opštine Kovin, koja pripada južnobanatskom okrugu Vojvodine. Prema popisu iz 2011. godine, ovo naselje broji 5820 stanovnika. Poljoprivreda je osnovna privredna grana, a najvažnija delatnost je ratarska proizvodnja, koja uključuje i uzgoj lekovitog bilja, među kojima se ističe kamilica.
U Bavaništu su novinari „Agromedije“ razgovarali sa Tomislavom, lokalnim poljoprivrednikom koji pored kamilice gaji i paradajz, papriku i mladi krompir. Tomislav ističe da je uzgoj kamilice znatno isplativiji od tradicionalnih kultura poput kukuruza i pšenice, iako zahteva veća ulaganja, posebno kada je reč o radnoj snazi.
Kamilica se seje svake godine, a setva se obavlja u septembru, između Male i Velike Gospojine. Proces setve podseća na setvu pšenice: prvo se polje gazi traktorima, a zatim se seje seme sa sejalicom za žito, bez zatrpavanja. Tomislav nabavlja seme od lokalnih proizvođača, a prinos zavisi od godina. Bere se samo cvet, koji se potom suši i dorađuje, a Tomislav dobija oko 2000 kilograma obranog cveta. On naglašava da je bolje gajiti kamilicu krupnijeg cveta, jer je ova lekovita biljka vrlo tražena u čajevima, kozmetici i lekovima.
Berba kamilice počinje krajem aprila ili tokom maja, kada su cvetovi najkrupniji i sadrže najveću količinu etarskog ulja. Iako kamilica može cvetati tokom cele godine, prolećna berba donosi najbolji kvalitet. Optimalan trenutak za žetvu je kada je oko 70% cvetnih glavica zrelo, a berba se obavlja rano ujutru, dok je još sveže, jer toplota brzo pogoršava kvalitet cveta. Uobičajen razmak između berbi je 4 do 5 dana, a prinos u narednim berbama opada.
Od jednog hektara pod kamilicom može se dobiti oko 3.500 kilograma svežih, odnosno 400 do 700 kilograma suvih cvetova. Za proizvodnju etarskog ulja koristi se cvet u punom cvetanju, a prinos ulja iznosi 0,3 do 0,5 kilograma po hektaru. Najvredniji deo biljke je cvet, koji se klasifikuje prema dužini peteljke. Čiste glavice bez peteljki su najkvalitetnije, dok one sa dužom peteljkom spadaju u nižu klasu i koriste se za destilaciju.
Kamilica najbolje uspeva u umerenoj klimi, pri temperaturama od 20 do 25 stepeni, ali klija već na 6 stepeni. Ova biljka dobro podnosi sušu, ali u fazi klijanja zahteva svetlost i vlagu. Ne odgovaraju joj rastresita, krečnjačka tla; na plodnim, neutralnim ili blago alkalnim zemljištima daje najbolje prinose. Potrebno je 3 do 4 kilograma semena po hektaru, koje se često meša sa neutralnim nosačem da bi se ravnomerno rasporedilo. Seme ne sme biti prekriveno zemljom i obavezno se valja nakon setve. Setva se obavlja do februara ili u septembru, a seme ostaje klijavo dve do tri godine.
U proleće je važno obaviti prihranu, prilagođenu potrebama useva i prethodnoj primeni đubriva. Nakon berbe, kamilica može da se regeneriše ako se preostale biljke ostave da prirodno bace seme, a parcela se obrađuje teškom drljačom. Međutim, gajenje kamilice u istoj monokulturi tokom više godina smanjuje prinos i kvalitet, pa se preporučuje plodored, sa žitima ili krompirom kao dobrim predusevima.
S obzirom na sve prednosti koje gajenje kamilice donosi, Tomislav svakako smatra da je ova lekovita biljka budućnost poljoprivrede u Bavaništu, a i šire, jer se njen potencijal sve više prepoznaje na tržištu. Ova biljka ne samo da obogaćuje lokalnu ekonomiju, već i doprinosi zdravlju ljudi kroz razne proizvode koji se od nje prave.
