Međunarodni tim naučnika je ostvario značajan napredak u oblasti arheogenetike, otkrivajući drevni ljudski DNK sačuvan na zidovima pećina starim hiljadama godina. Istraživanje je sprovedeno u pećini Altamira u Španiji, kao deo projekta First Art, koji ima za cilj da koristi hemijske analize da bi se bolje razumelo poreklo i značaj najstarije pećinske umetnosti na svetu.
U okviru studije, naučnici su analizirali 24 panela sa pećinskim crtežima iz 11 pećina u Španiji i Portugaliji. Takođe su ispitivali sedimente sa podova pećina na mestima gde su se verovatno pripremali pigmenti, kao i ptičju kost obojenu crvenim okerom koja je mogla da se koristi kao raspršivač boje. Od ukupno 120 uzoraka uzetih sa zidova pećina, ljudski DNK je pronađen u pet uzoraka. Međutim, samo dva od tih uzoraka su sadržala isključivo ljudski genetski materijal, što ukazuje na to da je DNK dospeo direktnim kontaktom, kao što su znojne ruke ili pljuvačka.
Preostala tri uzorka su sadržala i životinjski DNK, što sugeriše da su ti tragovi verovatno dospeli na zidove posredno, putem vode koja je prolazila kroz pećinu. Zanimljivo je da su četiri od pet uzoraka sa ljudskim DNK potekla sa neoslikanih delova zidova, koji su prvobitno uzorkovani kao kontrolni.
Nažalost, iz koštanog raspršivača nije izdvojen drevni DNK, što se može objasniti prekomernom kontaminacijom savremenim ljudskim DNK. Činjenica da je samo jedan panel sa pećinskom umetnošću dao ljudski DNK ukazuje na to da je očuvanje genetskog materijala veoma redak fenomen.
Dobra vest je da je DNK pronađen u uzorku prekrivenom kalcitom, što može otvoriti nove puteve za istraživanja. Istraživači veruju da bi buduća istraživanja mogla da se fokusiraju na slične slučajeve u drugim pećinama, kako bi se bolje razumeo način na koji su drevni ljudi ostavljali tragove svog prisustva.
Hipolito Koljado Hiraldo, arheolog i jedan od vodećih autora studije, naglašava da bi analize DNK mogle omogućiti rekonstrukciju genetskih profila autora pećinskih crteža. U primeru iz pećine Kovaron, DNK je pripadao savremenim ljudima i bio je deo genetske grupe zapadnih lovaca-sakupljača.
Naučnici se nadaju da će dalja istraživanja dovesti do novih saznanja o ljudskim migracijama i razvoju kultura na Iberijskom poluostrvu. Matijas Majer, paleogenetičar, ističe da svaki zid pećine može biti genetski arhiv drevnih stanovnika, pružajući važne informacije o njihovim životima.
Ova istraživačka strategija otvara nova pitanja o ljudskoj prošlosti, uključujući identitet osoba koje su dodirnule zidove pećina, kao i informacije o njihovim migracijama i životnim uslovima. Rezultati istraživanja objavljeni su u časopisu Nature Communications, i predstavljaju značajan korak u razumevanju drevne ljudske istorije kroz prizmu genetike.
