Spiralni disk Mlečnog puta je možda pretrpeo drastičnu promenu orijentacije nakon sudara, što ukazuje na to da su se mnoge njegove zvezde, uključujući i Sunce, kretale putanjama koje se značajno razlikuju od današnjih. Ovo je otkrila studija sa Univerziteta Daram u Ujedinjenom Kraljevstvu, koja je predstavila rezultate simulacija na superkompjuterima na nacionalnoj konferenciji o astronomiji Kraljevskog astronomskog društva u Birmingemu.
Većina zvezda u Mlečnom putu nalazi se u njegovom spljoštenom spiralnom disku, dok se oko njega prostire mnogo veći, ali ređi zvezdani halo. Ovaj halo se većinom sastoji od zvezda koje su nastale u manjim galaksijama, a zatim su, nakon spajanja galaksija, postale deo Mlečnog puta. Misija “Gaja” Evropske svemirske agencije (ESA) pokazala je da se taj zvezdani halo veoma sporo rotira.
Da bi istražili razlog ove spore rotacije, naučnici su analizirali evoluciju 25 galaksija sličnih našoj. Koristeći “Auriga” skup kosmoloških simulacija, pratili su razvoj ovih galaksija tokom milijardi godina. Otkrili su da su galaksije koje su imale najsporiju rotaciju zvezdanog haloa pretrpele snažan čeoni sudar sa drugom galaksijom, što je dovelo do promene orijentacije njihovih diskova tokom evolucije.
Astronom Kiril Batrakov je objasnio da se već zna da je Mlečni put imao snažan čeoni sudar sa galaksijom poznatom kao “Gaja-Kobasica” ili “Gaja-Encelad”. Ova galaksija bila je masivna patuljasta galaksija koja se pre oko 10–11 milijardi godina sudarila sa ranim Mlečnim putem i bila apsorbovana u njega. Ovaj događaj je bio najznačajniji u ranoj istoriji Mlečnog puta, transformišući našu galaksiju i ostavljajući milijarde zvezda da kruže po veoma izduženim putanjama.
Batrakova studija ukazuje na to da je rotacija zvezdanog haloa Mlečnog puta povezana sa rotacijom haloa tamne materije, što sugeriše da su se verovatno razvijali zajedno kako je galaksija rasla. Ovi rezultati otvaraju nova pitanja o istoriji i evoluciji Mlečnog puta, kao i o načinu na koji su galaksije međusobno interagovale kroz vreme.
U svetlu ovih otkrića, astronomi će morati da preispitaju postojeće teorije o formiranju i razvoju galaksija. Nove informacije o sudarima i interakcijama između galaksija mogu značajno promeniti naše razumevanje strukture svemira i mesta Mlečnog puta unutar njega. Ova istraživanja će takođe pomoći u boljem razumevanju sudbine naše galaksije u budućnosti, kao i potencijalnih sudara sa drugim galaksijama. Na kraju, ovo otkriće može imati dalekosežne posledice za proučavanje astronomije i našeg mesta u univerzumu.
